W lesie listopadowym

Siedząc w smutnym, szarym mieście, marzę o wyrwaniu się poza krąg spalin i brudnych ulic. O górach, polach i jeziorach. O szumie wiatru. O szeptach jego nieskończonych. O szlaku poprzez las. O bukach, co prowadzą Cię drogą w nieznane. 

Kręta droga życia, której cel czujesz tylko tam. Na górze wysokiej, na której dom stoi. 

Wokół lasy, wokół wiatr, wokół cisza.

Las listopadowy, zatopiony w kolorach jesieni. Drozdów śpiew, wiatru świst, spokój nieskończony.

Tam być. Tam żyć. Tam istnieć.